Kolejna lektura "Jedyna z Archipelagu" autorstwa K. Hannah omawiana na spotkaniu DKK przenosi nas na surowy, a zarazem piękny archipelag u wybrzeży Alaski — miejsce, które staje się nie tylko tłem wydarzeń, ale również metaforą ludzkiej samotności, oddalenia i emocjonalnych barier. To wzruszająca, emocjonalna powieść o rodzinie, winie i przebaczeniu — idealna dla czytelników, którzy lubią literaturę skłaniającą do refleksji i skupioną na relacjach międzyludzkich. Mimo że fabuła może wydawać się znana, to jej emocjonalna głębia i realistyczne portrety bohaterów sprawiają, że książka potrafi poruszyć i pozostawić ślad w pamięci.
Książka to przede wszystkim głęboka analiza więzi rodzinnych, zwłaszcza relacji matka–córka. Autorka umiejętnie ukazuje, jak bolesne doświadczenia z przeszłości mogą kształtować obecne postawy i jak trudno jest przełamać mur urazów oraz wzajemnej nieufności. Opowieść skłania do refleksji nad tym, jak wiele znaczeń ma wybaczenie i akceptacja — zarówno wobec innych, jak i względem samego siebie.
