Podczas kolejnego spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki rozmawialiśmy o powieści Jakuba Małeckiego „Rdza”. Książka stała się punktem wyjścia do rozmowy nie tylko o losach jej bohaterów, ale przede wszystkim o pamięci, przemijaniu, stracie i wpływie przeszłości na życie kolejnych pokoleń.
Podczas dyskusji klubowicze zwrócili uwagę przede wszystkim na motyw pamięci i jej wpływ na kolejne pokolenia. Zastanawialiśmy się, czy człowiek rzeczywiście może uwolnić się od wydarzeń z przeszłości, czy też nosi je w sobie przez całe życie. Pojawiła się refleksja, że „rdza” może być metaforą wspomnień i traum, które z czasem coraz mocniej osadzają się w człowieku.
Interesujący okazał się również związek między historią babci i wnuka. Klubowicze zauważyli, że mimo dzielących ich lat oboje doświadczają podobnych emocji: straty, samotności, bezradności i konieczności zmierzenia się z tym, czego nie można już zmienić.
Rozmawialiśmy o tym, że Małecki pokazuje wielką historię poprzez losy zwyczajnych ludzi. Wojna, przemiany społeczne i wydarzenia historyczne pozostają niejako w tle, ale mają ogromny wpływ na życie bohaterów. Jedna z osób zauważyła, że dzięki temu historia przestaje być czymś abstrakcyjnym z podręcznika – staje się historią konkretnych ludzi, ich rodzin i miejsc.
Na zakończenie zgodziliśmy się, że „Rdza” jest książką, która nie kończy się wraz z ostatnią stroną. Jej bohaterowie i pytania dotyczące pamięci, straty oraz tego, jak przeszłość kształtuje nasze życie, pozostają z czytelnikiem jeszcze długo po lekturze.
